کانیبالیسم چیست؟
نوعی بیماری یا در واقع حالت رفتاری است که تحت تاثیر برخی فاکتورها و شرایط خاص در پرنده ظاهر می شود؛ در این حالت پرنده ها شروع به زخمی کردن و خوردن خود یا دیگر پرنده های اطراف خود می کنند.
بیماری کانیبالیسم در کدام پرندگان شایع است؟
اصولاً در پرنده های اهلی و بیشتر از همه در مرغ دیده می شود چرا که این نوع پرنده ها بیشتر در سالن ها و محیط های محدود نگهدار شده که به دلیل تراکم بالا، عدم بهره گیری از دانخوری و آبخوری به تعداد کافی و… این حالت رخ می دهد.
چه عواملی باعث ایجاد کانیبالسیم در طیور میشود؟
عواملی همچون شدت زیاد نور، جیره غذایی ضعیف، تشنگی و گرسنگی، زخم های خونی، شرایط نامطلوب آب و هوایی، استرس و تراکم بیش از حد طیور در یک سالن باعث ایجاد بیماری کانیبالیسم در پرنده ها میشود.
آیا کانیبالیسم مرغ خطری برای انسان دارد؟
کانیبالیسم در مرغ ها یک نوع رفتار ناهجار بوده و منشأ ویروسی و یا باکتریایی ندارد. اگر مرغی دچار کانیبالیسم شده باشد، خوردن تخم و یا گوشت آن هیچ خطری برای انسان ندارد. اما باید توجه کنید که تخم و گوشت مرغ در هر شرایط باید خوب پخته شود.
آیا کانیبالیسم درمان دارد؟
متاسفانه بیماری کانیبالیسم هیچ علاج یا درمانی ندارد و پرورش دهنده تنها با در نظر گرفتن برخی اقدامات می تواند از بروز آن جلوگیری کند.
برای درمان کانیبالیسم چه باید کرد؟
این بیماری درمان خاصی ندارد ولی با حذف کردن عواملی که می تواند این بیماری یا حالت رفتاری را در پرنده فعال کند می توان از بروز آن جلوگیری نمود. در شرایطی که این بیماری خود را نشان می دهد باید فوراً عوامل دخیل در آن را حذف کرد تا از شدت فاجعه کاسته شود تا پرورش دهنده بتواند اقدامات لازم برای جلوگیری از بالا رفتن تلفات را در نظر بگیرد.
در این بخش بررسی می شود که بیماری کانیبالیسم چه رفتار ها و عملکرد هایی را در پرنده نشان می دهد : نوک زدن به قسمت سر دیده شده که گاهاً پرنده ها با هم درگیر می شوند و در این حالت پرنده ها بیشتر به قسمت سر، تاج و زائده های گوشتی همدیگر حمله می کنند. باید توجه داشته باشید که در این حالت ایجاد شدن یک زخم و جار شدن خون می تواند دیگر پرنده ها را به درگیری تحریک کند و این امر خود یکی از دلایل کانیبالیسم طیور می باشد. خوردن پرها پر خوردن یکی دیگر از مواردیست که بیانگر بیماری کانیبالیسم می باشد. انگل های خارجی همواره بین پرنده ها و محیط زندگی آنها حضور دارند و به همین علت پرنده ها گاهاً برخی نقاط از بدن خود را خارش می دهند به طوری که پرهای آن قسمت می ریزد. همین امر می تواند همانند یک جرقه زمینه لازم را برای شیوع بیماری کانیبالیسم فراهم کند. زخمی کردن انگشتان و ناخن ها همانطور که بیان شد بیماری کانیبالیسم در شکل های متعددی ظاهر می شود، که از این بین نوک زدن و زخمی کردن انگشت ها و ناخن ها بیشتر در جوجه ها دیده می شود. بر اساس بررسی های انجام شده این حالت از بیماری زمانی ظهور می کند که دانخوری بلند تر از حد پرنده باشد و جوجه ها برای تغذیه نتوانند به آن دسترسی پیدا کنند. درمان و جلوگیری از بیماری همخواری دلایل کانیبالیسم در طیور متعدد است ولی متاسفانه هیچ دارو یا درمانی برای آن وجود ندارد از این رو تنها با از بین بردن برخی شرایط و فاکتورها می توان حضور و تاثیر این بیماری در پرنده را از میان برد. البته باید این مهم را نیز مد نظر قرار داد که با اعمال برخی شیوه های مدیریتی مناسب می توان از بروز این بیماری جلوگیری کرد.